رد شدن به محتوای اصلی

حاشا


وەرگێڕاوی شێعرێک لە (( نەزار قەببانی ))
حاشا 

لە بەرامبەر خەڵک دا دەڵێم کە تۆ خۆشەویستی من نی
لە قووڵایی دەروون, دەزانم چ درۆیەکی گەورەم کووتووە
دەڵێم کە لە نێوان ئێمە دا چ شتێک رووی نەداوە!
بەس بۆ وەی لە کێشە بە دوور بین 
حاشا لە قسە و باسی ئەو ئەوینە دەکەم 
مێژووی رازاوەی خۆم بە یەکجاری وێران دەکەم
گێلانە بێ تاوانی خۆم رادەگەیێنم
ئارەزووی خۆم دەکووژم
دەبم بە سۆفی
بەرامی خۆم دەکووژم و
لە بەهەشتی چاوەکانت خۆم حەشار دەدەم
...
خۆشەویستم
ئەمن دۆڕاوی ئەو کایەیەم و
دەگەڕێمەوە
لە چەشنی شەو کە - تەنانەت گەر بیشێهەوێت -
ناتوانێت حاشا لە ئەستێرەکانی بکات
وەکوو زەریا کە چۆن ناتوانێ حاشا لە کەشتییەکانی بکات

 Mar 2014

نظرات

ارسال یک نظر

پست‌های معروف از این وبلاگ

تا بزانی نیشتمانی ئارەزووکانت لەکوێیە زوو وەرە زۆر دەترسێم کاولی کا یەکی تر.. نیشتمانی تۆ دڵی دێوانە و روسوای مەیە..
ارسال یک نظر
بیشتر بخوانيد

ای آفتاب آهسته نه پا در حریم یار من

یارم به یک لا پیرهن خوابیده زیر نسترن ترسم که بوی نسترن مست است و هوشیارش ﻛﻨﺪ پیراهنی از برگ گل از بهر یارم دوختم از بس لطیف است آن بدن ترسم که آزارش کند ای آفتاب آهسته نه پا در حریم یار من ترسم صدای پای تو خواب است و بیدارش کند پروانه امشب پر نزن اندر حریم یار من ترسم صدای شه پرت قدری دل آزارش کند فریدون مشیری
ارسال یک نظر
بیشتر بخوانيد

شبیه نفس برای نمردن ، آب برای بودن و ... تو برای ماندن

میبریم به پیچیدگی خودت بیراهه ای ساده و پر منگ گرگ و میشی که فقط خودت ایستاده ای و مهی سنگین و هوائی نه سرد و نه انکاری ------------------ وهم روزنه ای که از نه توی پیچ اندر پیچ انگشتانت به صراحت سیب اشاره میرود و ناگهان به هیجان وحشتناک لبهایت میرسم که رویداد بی پایان بوسه های بی حجابست که همه نه عشقند و نه باستان دیرآمد دیداری که به موازات دلدادگی به اصالت عشوه گری نقبی زده باشند ناگهان اندوهناک و گوارا چیزی آغاز میشود از وصال از جسارت از سنگینی بازنگشتن از هر چیز سختی که مسیر پروانه ها را عوض میکند --------------------- به آرامی برف میبارد و من و تو به لیاقت زمستان روبان های رنگی آویخته ایم --------------------- ببین ! همه اندام مرا تبی داغ فرا گرفته در رسوائی انگشتانت استحاله ام کن یا لبانت را از روی شعرهایم بردار Apr 2009
ارسال یک نظر
بیشتر بخوانيد