دختر باد!
که صدایم می کند صدای بادی که از پشت چشمانت می وزد
همۀ حواسم پر میشود از نسرین و یاس
خودم را به هلهلۀ اردیبهشت می رسانم
باد و یاس و آسمان
آشوب عاشقانۀ عطر و باران و دختر و نسرین
تا کجا می کشانییم دختر باد!
aug 2007
یارم به یک لا پیرهن خوابیده زیر نسترن ترسم که بوی نسترن مست است و هوشیارش ﻛﻨﺪ پیراهنی از برگ گل از بهر یارم دوختم از بس لطیف است آن بدن ترسم که آزارش کند ای آفتاب آهسته نه پا در حریم یار من ترسم صدای پای تو خواب است و بیدارش کند پروانه امشب پر نزن اندر حریم یار من ترسم صدای شه پرت قدری دل آزارش کند فریدون مشیری
نظرات
ارسال یک نظر