رد شدن به محتوای اصلی

دوو ساعەتی هەڵبڕاو


کەسێک فێری زەردەگەڵامان دەکا
فێری پەپوولەی هەناسەسەردیمان
کەسێ پایزمان دەخاتەوە یاد
تاسەی ئێوارە عەتران
کەسێک
بە هەنگاوی شارەکەمان کۆچ دەکا
کەسێک
پڕ بە ئاسۆی مەستیمان
لێمان بزر دەبێ و لە ناکاو
من و تۆ
دوو باوەڕی هەڵفڕیو
دوو وشەی تکاو
باوەش دەکەینەوە
باران
وڵاتێکە بۆ تەنیایی
باران ژنێکی رەنگ و پیاسەیە
باران عاشقێکی گەڕایەوە لە گەروودا
لە من و تۆدا
کاتێک
وەنەوشە و بێدەنگیمان
تێکدەهاڵێن و هەڵم دەکەن
هۆدەیەکمان دەمێنێ بۆ پێکەنین
چرایەک بۆ سروە
و
شێعرێک بۆ گریان
تەڕ دەبین و وەک دوو خەونی جۆبار
دوو ساعەتی هەڵبڕاو
دوو کاسێتی یاد
دوو سیگاری نوقم و ئازاری فریشتە دوورەکان
بە سووکی هەڵدەوەرین
دەروانین
کەسێک فێری چاوەروانیمان دەکا
فێری پەنجە تەزیوەکانمان
فێری ڕوومەتی زستانیمان دەکا
خۆیەتی و
سینەیەک لە سکڵی چاو
لە ئیستکانێک ویسکی
لە مۆسیقایەکی دوور
دادەنیشین و دەست لە گەرنی باران دەوەرێنین
دادەنیشین و بێدەنگ لە سەمای کات
لە ئاوێنەی سەفەر
لە باڵای سروە و هەوری گەڕاوە
بە سەر یەکدا
دەبارین و پێ ناگرین..


ع. هوونەر
مەهاباد 
بەهاری 2018

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

تا بزانی نیشتمانی ئارەزووکانت لەکوێیە زوو وەرە زۆر دەترسێم کاولی کا یەکی تر.. نیشتمانی تۆ دڵی دێوانە و روسوای مەیە..

ای آفتاب آهسته نه پا در حریم یار من

یارم به یک لا پیرهن خوابیده زیر نسترن ترسم که بوی نسترن مست است و هوشیارش ﻛﻨﺪ پیراهنی از برگ گل از بهر یارم دوختم از بس لطیف است آن بدن ترسم که آزارش کند ای آفتاب آهسته نه پا در حریم یار من ترسم صدای پای تو خواب است و بیدارش کند پروانه امشب پر نزن اندر حریم یار من ترسم صدای شه پرت قدری دل آزارش کند فریدون مشیری

شبیه نفس برای نمردن ، آب برای بودن و ... تو برای ماندن

میبریم به پیچیدگی خودت بیراهه ای ساده و پر منگ گرگ و میشی که فقط خودت ایستاده ای و مهی سنگین و هوائی نه سرد و نه انکاری ------------------ وهم روزنه ای که از نه توی پیچ اندر پیچ انگشتانت به صراحت سیب اشاره میرود و ناگهان به هیجان وحشتناک لبهایت میرسم که رویداد بی پایان بوسه های بی حجابست که همه نه عشقند و نه باستان دیرآمد دیداری که به موازات دلدادگی به اصالت عشوه گری نقبی زده باشند ناگهان اندوهناک و گوارا چیزی آغاز میشود از وصال از جسارت از سنگینی بازنگشتن از هر چیز سختی که مسیر پروانه ها را عوض میکند --------------------- به آرامی برف میبارد و من و تو به لیاقت زمستان روبان های رنگی آویخته ایم --------------------- ببین ! همه اندام مرا تبی داغ فرا گرفته در رسوائی انگشتانت استحاله ام کن یا لبانت را از روی شعرهایم بردار Apr 2009